Seryjna produkcja tego modelu samochodu rozpoczęła się w 1956 roku. Przed tym modelem zostały postawione bardzo wysokie wymagania, gdyż model ten był następcą modelu 4CV, który osiągnął bardzo duży sukces. Twórcy zdawali sobie zatem sprawę jak wielka ciąży na nich presja a zarazem odpowiedzialność, by kolejny model stał się lepszy od poprzedniego uznanego niemal za ideał. Samonośne nadwozie było elementem podpatrzonym od poprzedniego modelu, który był również obecny w nowej wersji. Można powiedzieć że nowy model był większy od poprzednika, gdyż ten czterodrzwiowy sedan był dłuższy o jakieś 300mm, a zarazem masywniejszy co przekładało się na większą wagę. Moc tego silnika również była większa, może nie jakoś bardzo ale zawsze. Pojemność została zwiększona z 760 cm sześciennych na 845 cm sześciennych. W wyniku tych zmian ogólna moc silnika wzrosła z 19 KM na 32 hp. Bardzo popularne umieszczenie silnika stosowane przez Volkswagena, oraz Fiata zostało wykorzystane również przy rozwiązaniu technicznym umieszczenia motoru również w Renault Dauphine. Rozwiązanie to wyglądało tak, że Motor był umiejscowiony z tyłu samochodu dzięki czemu mógł napędzać tylne koła. W całej historii tego modelu samochodu zostały opracowane dwie wersje limitowane. Kiedy produkcja chyliła się ku końcowi, wówczas do sprzedaży wprowadzono również wersję ‘1093”. Dużym atutem z kolei tej wersji był jeszcze mocniejszy silnik o mocy 55 KM. Mnóstwo innych modyfikacji jakich doczekała się ta trzecia limitowana wersja sprawiły że samochód ten osiągał nawet prędkość 130 km/h.